De eerste keer

ED Vermeulen,Bureau MaRiT, detectiveroman,Rotterdam

Vandaag 25 november 2011 is een memorabele dag:

Een dag waarop ik voor het eerst met deze prachtige website kennis maak en zoveel mogelijk tekst mag invullen, eigenlijk heel leuk werk want zo wordt het een persoonlijke boodschap.

Een dag waarop ik voor het eerst BM2 uit handen geef aan de drukker die nu over het lot beschikt van het tweede deel, er kan niets meer worden veranderd, geen stukje tekst, punt of komma, geen ander plaatje voor de cover of een iets andere kleur, het is definitief, tot aan een tweede druk als die er komen gaat...

Ik heb hard aan het boek gewerkt deze laatste dagen, maar nu is het uit mijn handen en kan ik er rust mee hebben. Er wachten mij nog twee boeken die dezelfde procedure moeten ondergaan, dus genieten van een welverdiende rust is er nog niet bij, misschien ergens in maart volgend jaar als de drie delen eindelijk prijken in  mijn boekenkast.

Wie heeft ooit beweerd dat schrijven een piece of cake is? Dan zouden er heel wat meer mensen zijn met schrijversaspiraties, die gewoon doorgaan met hun leven te leven, feestjes vieren, koffievisites, urenlang winkelplezier, en oh ja ik moet ook nog even een boekje schrijven... Soms zou ik willen dat het zo was, dan voelde ik mij niet zo schuldig naar mijn vriendinnen toe die mij zo nu en dan stilzwijgend het verwijt maken geen tijd vrij te maken voor de broodnodige sociale contacten. Maar als werkende moeder heb ik de luxe niet om zo te denken, en met mijn hobby, schrijven dus, zou mijn man goed mee kunnen doen aan het tv-programma: 'Help, mijn vrouw(dit keer) heeft een hobby!'  

Maar als er dan een reactie komt van een van de 'proeflezers' die ik met het zweet in mijn handen heb afgewacht, en het kan haar/zijn goedkeuring wegdragen, dan pas volgt de beloning, en wat voor een beloning, daar kan niets tegen op. Ik koester mijn kortstondig moment van glorie en vergeet een jaar lang ploeteren, het blijft een heerlijk gevoel!

Dus bedankt lieve lezers, voor jullie tijd en interesse, ik wens jullie vele uurtjes ultiem leesgenot toe!

Reacties

Astrid