Juni, maand van het spannende boek

Spannende avond, Bibliotheek Barendrecht, maand van het spannende boekDe promotie van de vierde Bureau MaRiT is in volle hevigheid losgebarsten in deze 25ste editie van de maand van het spannende boek. Blij met de media-aandacht en dankbaar voor de kans om Bureau MaRiT te promoten, laat ik me meeslepen in het feestgedruis. Het is weleens anders geweest...

Toen ik ongeveer vier jaar geleden begon met het schrijven van mijn eerste detectiveroman, wist ik eigenlijk niet precies wat ik er uiteindelijk mee wilde bereiken. In eerste instantie leek het me leuk om een boek te kunnen schrijven en dan het liefst een detective, mijn favoriete genre. Een tweede reden was dat ik graag over bepaalde gebeurtenissen wilde schrijven omdat deze mij opvielen of ik de logica ervan niet begreep. Soms kan ik mij enorm opwinden over bepaalde nieuwsitems, en sta dan al klaar met mijn oordeel. Schrijf je hierover, dan is een oppervlakkig oordeel niet genoeg, maar heb je meer informatie nodig waardoor je tot andere inzichten kunt komen en het gebeuren kunt relativeren. Er zijn twee kanten aan een verhaal. Zo ook met de Bureau MaRiT boeken. Ik verdiepte mij in de onderwerpen en al schrijvende kon ik het loslaten.

Dan breekt het moment aan dat het boek af is en je je inspanningen graag wilt delen met de lezer. 

Ik ben niet iemand die graag in openbaarheid treedt. Vroeger was ik enorm verlegen en ook nu zijn er van die momenten dat ik daar moeite mee heb, een gevoel dat waarschijnlijk nooit helemaal zal verdwijnen. Schrijven is lekker veilig. Urenland zit je veilig achter je computer, zonder dat je je druk hoeft te maken over de buitenwereld. Dan heb Je alle rust om na te denken en de zaken op een rijtje te zetten, de zin nog eens te corrigeren zodat je tevreden kunt zijn over het eindresultaat. Nooit heb ik er bij stilgestaan dat een schrijver juist in de openbaarheid moet treden om zijn boeken bekendheid te geven. Om je de waarheid te zeggen weet ik niet of ik er dan ooit aan begonnen zou zijn(maar dan had ik ook niet geweten hoe leuk het eigenlijk kon zijn). Maar ik had nu eenmaal een boek af en het zou heel jammer zijn als het boek alleen maar door mij en enkele bekenden gelezen zou worden. Ik had er juist voor gekozen er een hele lading van te laten drukken zodat de prijs per boek betaalbaar zou zijn. Bovendien was ik erg trots op het eindresultaat, waar ook nog eens veel mensen aan hadden meegewerkt. Ook aan hen was ik het verplicht om er promotie voor te maken.

John Brosens, Ellen den Hollander, Gerhard Hormann, Esther VermeulenInmiddels ben ik alweer een stapje verder en heb ik kunnen genieten van een leuke avond in de bibliotheek Barendrecht, waar ik samen met John Brosens, Ellen den Hollander en Gerhard Hormann mijn verhaal kwijt kon aan Jos Vis, programmamaker van de lokale omroep Exxact FM. Hoewel zijn vragen mij lieten nadenken over de antwoorden en over mijzelf, was het op een bepaalde manier ontspannen en leuk om over het schrijverschap te kunnen praten. Zeker leuk was het om de ervaringen van de anderen hierover te horen. Schrijven is een eenzaam beroep. Urenlang zit je achter je computer, verzonken in je eigen wereldje om je daarna af te vragen hoe anderen dit nu ervaren. Er zijn veel variaties van schrijven mogelijk, leerde ik. Zo vertelde John Brosens dat hij zichzelf bijvoorbeeld op een bezoekje aan de bioscoop beloont als hij weer een verhaal of gedeelte van een verhaal geschreven heeft. Gerhard Hormann zei dat hij twee pagina's per avond wil schrijven, wat er ook gebeurt en hoe lang het ook duurt, maar twee pagina's moeten het worden. Dat het pad van schrijvers niet altijd over rozen gaat, werd Gerhard Hormann pijnlijk duidelijk toen hij bezig was aan een verhaal over een serieverkrachter en zich het karakter eigen maakte door daadwerkelijk iemand te volgen. Niet veel later werd hij verzocht op het politiebureau te komen om DNA af te staan en werd hij als een verdachte behandeld. Het was in de tijd van de Utrechtse serieverkrachter. Dus als auteur zijnde, schijn je ook op je tellen te moeten passen. 

Ook was er nog een winnaar van de door de bibliotheek georganiseerde schrijverswedstrijd. Johan Poel had het begin van een spannend verhaal geschreven waarvan wij als auteurs het einde moesten verzinnen. Het verhaal begon met de intrigerende titel 'Allemagai' en eindigde in vier totaal verschillende versies, een bijzondere ervaring.

Chris Vemer, Radio Rijnmond, Chris Natuurlijk, Esther Vermeulen, maand van het spannende boekDie zaterdagochtend door naar de studio van Radio Rijnmond waar Chris Vemer van het programma 'Chris natuurlijk' diverse gasten had uitgenodigd. Op het laatste moment wist Chris mij nog in te passen in het drukke juni programma 'de maand van het spannende boek', waar ik iets mocht vertellen over mijn laatste Bureau MaRiT. Ook mijn ervaringen in Hotel New York kwamen ter sprake, waar zich een gedeelte van het verhaal afspeelt. Een stad als Rotterdam heeft veel te bieden, ook op het gebied van kunst en cultuur en daar draagt Chris Vemer haar steentje aan bij. Zo was er iemand aan het woord over een Zero Plastic Week. Ik vroeg mij af hoe een week zonder plastic te realiseren was, want in de supermarkt zit alles verpakt in het plastic. Maar de initiatiefnemer had daar natuurlijk over nagedacht, bij de bakker, de slager en bij de groenteboer kon je ook gewoon om papieren zakken vragen, dus het was niet nodig om op een houtje te bijten die week. Leuk die milieubewuste enthousiaste mensen. 

Wat jammer is, is dat er een aantal bibliotheken met sluiten bedreigd wordt omdat er niet genoeg subsidie meer voor kan worden vrijgemaakt. Misschien is het een gedachte als wij iets minder geld aan de Europese Unie uitgeven, zodat er meer budget beschikbaar blijft voor ons culturele erfgoed? 

Crime Night, Bibliotheek IJsselmonde, met Marelle Boersma en Linda JansmaInmiddels is de Crime Night in Bibliotheek IJsselmonde op woensdagavond 12 juni redelijk geruisloos voorbijgegaan, in ieder geval zonder dat er een crime werd gepleegd. Aan de bibliotheek zelf lag het niet want de hele sfeer ademde spanning uit, de grote zwarte gordijnen die de bezoekers gevangen hielden op 'de plaats delict' verfraaid met grote kandelaars met zwarte kaarsen. De avond begon onder andere met een voorstelling van het Bureau MaRiT filmpje over mijn bezoek op het Noordereiland, waarna Linda Jansma haar verhaal deed en er een boeiende interactie met het publiek ontstond. Haar inspiratie onstaat soms tijdens het trimmen van de honden in haar eigen trimsalon. Marelle Boersma deed er nog een schepje bovenop en vertelde welke impact een eerste zin van een boek op de lezer kan hebben. Wordt de lezer daardoor aangetrokken, intrigeert het hem of haar, of wordt het boek weer net zo hard teruggelegd. Ook kregen wij een primeur te horen, want haar boek 'Vals Alarm' over een moeder die door een vechtscheiding haar kind verliest, zal worden verfilmd. Bijzonder nieuws op een bijzondere avond, en tevreden namen wij afscheid van elkaar.

Wordt vervolgd met een Boekpresentatie in Donner /De Slegte op zaterdagmiddag 28 juni.