Milly Boele - 17 maart 2010

Milly Boele,Misdaad,moord,Bureau MaRiT,Rotterdam,detectiveroman

Vol ongeloof luisterde ik gisteren naar de persconferentie over Milly Boele, het vermiste meisje dat inmiddels is teruggevonden, begraven in de tuin van haar buurman. 

Tijdens deze conferentie bleek dat de politie Regio Rijnmond op de hoogte is geweest van een gouden tip, notabenen zelf door het meisje aangegeven en dat de politie dit pas de dagen volgend op die noodlottige avond serieus heeft genomen. Toen het meisje rond 17.30uur met haar moeder aan de telefoon zat, heeft ze letterlijk tegen haar moeder gezegd dat ze haar zou terugbellen omdat de buurman aan de deur stond. Dat zijn haar laatste woorden geweest. Toen haar moeder een uur later thuiskwam, was Milly niet thuis. Om 20.00uur belde de familie de politie om de vermissing van hun dochter Milly van 12 jaar aan te geven. Ze hadden hun eigen zoektocht al gedaan en realiseerden zich toen dat er iets goed mis was, Milly bleef niet zomaar weg! De politie vertelde de radeloze ouders dat ze even een nachtje moesten afwachten, soms doken vermiste kinderen ineens weer op.

Hoe is het mogelijk dat ouders niet serieus worden genomen als ze de vermissing van hun kind rapporteren. Is een mensenleven het niet waard om direct een politieagent langs te sturen die polst hoe serieus de aangifte is. Door gesprek met ouders, broers, zussen doorziet een ervaren politieagent direct de ernst van een aangifte en of direct ingrijpen noodzakelijk is. Tijd is bij een mogelijk zedendelict van levensbelang. Al bestaat er maar een kleine kans dat iemand nog in leven is, het is een kans! Het kan toch niet zo zijn dat alle inspanningen gericht zijn op het vinden van de dader, anders dan het voorkomen van de daad. Dat werkt misschien in de politiek, waar bureaucratie hoogtij viert, een instantie die in praktijk moet borgstaan voor de veiligheid van de mensen heeft die luxe niet. Inplaats van dagen later met 30 rechercheurs een grootscheeps onderzoek te verrichten, hadden ze diezelfde avond nog na de bevindingen te hebben gehoord van de familie, in de straat onderzoek moeten verrichten. Een enkele politieagent met een politiehond was al voldoende geweest om de directe buren te polsen. Een politiehond zal direct een spoor kunnen ruiken, je kunt een hond nu eenmaal niet om de tuin leiden. 

Tijdens de persconferentie werd er ter verdediging aangevoerd dat het misschien wel om 100 buurmannen ging. Hoeveel buurmannen kan iemand hebben? Iemand van 2 blokken verderop noem je geen buurman, zelfs al zou het een bekende zijn. Een normaal mens heeft geen honderd buurmannen! Een enkele agent die direct actie onderneemt is toch niet teveel gevraagd, een actie die op z'n minst verwacht mag worden als er een mensenleven op het spel staat. TIJD is essentieel, weet de politie dat nu nog niet! Een amber alert uitsturen met de hoop een slachtoffer levend terug te vinden, werkt alleen maar als het direct na een aangifte tot vermissing wordt gedaan. Elke minuut telt. In dit geval lag de verdenking duimendik op een buurman, zelfs de politie kon daar toch niet omheen? Dat een amber alert een geweldig instrument is, kan niet worden ontkend en bleek vorig jaar toen een jong meisje door twee mannen in de kofferbak werd geduwd en meegenomen naar Camping De Krabbeplaat in Brielle. Dankzij het alert heeft een tankbediende van een pompstation het kenteken herkend, zodat de daders al snel opgepakt konden worden. Dankzij deze snelle actie heeft het meisje het er waarschijnlijk levend afgebracht al durf je niet te denken aan de nachtmerrie die zij heeft moeten doorstaan.

Voor Milly is het te laat, een verschrikkelijke tragedie voor het gezin Boele, die er hun leven lang mee zullen moeten leven. Zij hebben niets aan verwijten of uitleg van politie. Milly is er niet meer, de gebeurtenis van die avond kan nooit meer worden teruggedraaid. Toch zou het de politie niet misstaan als deze tragedie de aanleiding zou vormen om hun bureaucratische protocollen aan te passen, zodat de dood van Milly misschien, heel misschien, niet helemaal voor niets is geweest, opdat een mogelijk volgend slachtoffer gered kan worden door de adequate en vooral tijdige actie van de welwillende politieagenten.  

NB

Een kanttekening op bovenstaande visie. Hoewel bovenstaand artikel grotendeels is afgeleid van de persconferentie volgend op het bericht dat een mogelijke dader zich had aangemeld, blijft het een visie gevoed door de media. Een mediahype kan positief werken, bijvoorbeeld als daardoor diepgaand onderzoek wordt geforceerd naar de eventuele bureaucratie binnen het politieapparaat, voor de agenten die gewoon hun werk doen heeft de negatieve kant hiervan een grote impact. Nu, ruim 2 weken later worden agenten door heel het land geconfronteerd met agressieve burgers die hen boze verwijten maken aangaande de dood van Milly Boele. Maar het zijn niet de agenten die de protocollen bepalen, dat zijn hun bazen op kantoor! Een zorg die leeft onder de agenten zelf is waarom een collega zoiets verschrikkelijks heeft kunnen doen. Een politieagent moet iedereen kunnen vertrouwen, dat is zijn rol. Zijn er wellicht fouten gemaakt tijdens de screening van nieuwe politieagenten en hoe kan dat in de toekomst voorkomen worden. Of is de opvang van politieagenten na een traumatische ervaring tijdens diensttijd niet toereikend en hoe kan deze eventueel worden verbeterd.

Veiligheid is een gemeengoed, zowel voor burger als agent, maar helaas niet zo vanzelfsprekend, hopelijk kunnen we door vertrouwen, bewustzijn en samenwerking hieraan werken.